gekarameliseerde uientaartjes

Ziehier de ongebakken variant van deze lekkere taartjes.De kleurrijke verpakkingetjes zijn siliconen cupcakevormpjes die ik als souvenir kreeg, en ze zijn erg handig voor dit hapje. Maar je kan het ook in andere cupcakevorpjes stoppen, en als je dat niet hebt in vuurvaste kopjes ofzo.
Gebruik geen zoete soort uien, want de smaak wordt té zacht anders met de zoete balsamico.

De bodempjes zijn heel lekker, krokante beboterde toast, njammie :) Iets dat zeker nog een keertje gebruikt gaat worden in deze keuken, alle niet te natte vullingen zijn mogelijk.

Voor 12 hapjes:
12 sneden bruin brood (of 6, als je een breed brood hebt in plaats van een lang)
2 grote uien, of 1 hele, hele grote ui, in sliertjes gesneden
1 eetlepel balsamico
zout, peper
Eventueel wat gorgonzola of andere blauwschimmelkaas
Boter

Bak op een middelhoog vuur langzaam de ui in wat boter tot hij helemaal bruin ziet. Voeg als de ui helemaal is weggesmolten de balsamico toe, en laat die heel eventjes carameliseren. Zout en peper naar smaak.

Snijd rondjes uit je brood (als je geen snijder hebt, gebruik dan een duvelglas...) en smeer een kant met een goede hoeveelheid boter in. Plaats de boterhammenrondjes met de beboterde kant naar beneden in je vormpjes, en vul daarna op met de uien wat van de kaas.
Zet dit alles in een voorverwarmde oven van 180° 3 a 4 minuten of tot de boterhammen een korstje krijgen. Als je vrolijke vormpjes hebt, kan je het zo opdienen, maar normaal gezien komt het taartje heel goed los van waar je het ook in hebt gestopt.

polenta fritti, gemarineerde courgettes en mierikswortelmayo

Tijd om nog eens een voorgerechtje te posten :-)
Ik maakte het voor bezoek, en het werd fijn onthaald. Terecht, want het is gewoon erg lekker. Door gebruik te maken van instant polenta gaat het goed vooruit, en er zitten ook patatas bravas dipper kruiden bij, die een heel lekkere soort pittigheid toevoegen. Ik ben er fan van, ook lekker op gewoon een dip mee te maken of tomatensaus te pimpen.
Ik houd heel erg veel van dingen zelf maken, want dat is toch het beste. Maar voor sommige dingen maak ik een uitzondering. Zo is de olie die rond fetablokjes zit volgens mij nét goed afgekruid om met wat zachte azijn een dressing te maken om courgettes in te marineren. En ook de mierikswortel is niet vers. Hoewel ik al wel een keertje verse in huis heb gehaald, is die na 2 keer gebruik verkommerd in de ijskast, en dat is toch wel zonde. Zeker omdat het nogal duur is, een potje bijna even lekker is, en bijna eeuwig goedblijvend, en je verse mierikswortel écht goed moet gaan zoeken. Dit gerecht vraagt best wat werk, maar je kan bijna alles op voorhand doen. Enkel op het laatste snel de polenta afbakken, en dit duurt slechts enkele minuutjes.
Zo maak je het voor zes personen:


Polenta fritti:
1 kop instant polentameel
1 eetlepel patatas bravas kruiden, of een andere kruidenmengeling die je lekker vind en die erg sterk afsmaakt
2 lenteuitjes, fijngesnipperd
30 gram of ongeveer 3 cm² gemalen harde kaas, zoals grana padano of parmesan
1 eetlepel boter
peper/zout/nootmuscaat naar smaak.
bloem om te bestuiven
Grote flap microgolffolie
Boter en olie om in te bakken (of een frietpot op 180°)

Smelt de boter in een pot. Giet de polentabloem en de kruidenmengeling bij, en 4 keer zoveel water, of wat er op de verpakking staat. Breng aan de kook, laat enkele minuten pruttelen. Rasp ondertussen de kaas er ook onder, en voeg na te proeven de rest van de kruiden erbij. Neem de pot van het vuur, en roer de lenteuitjes eronder.
Stort de polenta op de microgolffolie, en smeer uit tot ergens tussen een halve en een hele cm. Naargelang hoe dik je je polenta graag eet, en hoeveel plaats je in je pannen hebt om te bakken. Dek af met microgolffolie, en zorg dat je ongeveer een mooie rechthoek hebt, de microgolffolie van boven zorgt dat je het makkelijk kan modelleren. Laat helemaal afkoelen en opstijven.

Vlak voor het opdienen in stukken  of vormpjes snijden,  bestuiven met wat bloem en opbakken op een hoog vuur in een grote hoeveelheid boter met olie onder. Naar het schijnt kan je het ook frituren, maar met die bloem lijkt het mij dat je vet erg snel vuil wordt. En voor 6 personen kan je alles normaal gezien in 2 pannen krijgen, dus dat is wat ik deed.

Gemarineerde courgette:
1 courgette, in plakken van iets minder dan een cm
halve kop olie die je hebt afgegoten van fetakaasblokjes (of zongedroogde tomaten of... als ze maar lekker gekruid is :-))
halve kop lekkere en zachte azijn (bv alle soorten citrusazijn, tomatenazijn, gewone witte wijnazijn...)

Bak de courgette in een hete pan of in onder de grill, maar wel maar heel eventjes. Ze mogen nog niet gaar zijn, dan verliezen ze hun 'beet' en daar gaag het nu net om. Dus laat ze niet kleuren...
Doe ze daarna in een kom, en die er de olie en azijn onder, zodat alle plakjes onderstaan. Zet opzij in de koelkast, en roer af en toe eens om. (of stop in een plastic doos en schud af en toe eens.

Mierikswortelmayo:
4 eetlepels mayonaise
1 theelepel gemalen mierikswortel

Meng.


Leg op elk bord een flinke klodder mayo, enkele courgetteschijfjes en een flink stuk dampend hete, krokante polenta.En als je het helemaal feestelijk wil maken, wat snippers verse basilicum. En aanvallen maar!

Valentijnsvoedsel: hoofdgerecht met brickloeppiaatjes, wortel, gekarameliseerde uitjes en couscous

Tweede gang van valentijntjesvoedsel! Vooral de loempiaatjes waren een onverdeeld succes, het krokante brickdeeg met een heerlijke romige vulling van broccoli, gebakken oesterzwammen, mascarpone, harde geitenkaas en een vleugje look.
Eigenlijk past de saus van gecarameliseerde uitjes beter bij het rechterdeel van het bord, de zoetigheid ervan vult de zoete aardappel aan, terwijl het eerder wat 'vecht' tegen de loempia, dus drapeer het daar ergens in de buurt, ik verplaatste het na enkele happen ook naar daar, maar daar zijn natuurlijk niet zo'n mooie foto's van ;-)

Maar echt, de loempia's  kosten wat tijd, maar zijn oh zo de moeite om eens te maken! Hier zijn de recepten voor de onderdelen, maar voel je vrij om met andere dingen te combineren.

Voor 6 loempia's, reken 1 a 2 per persoon, naargelang honger.

halve stronk broccoli, enkel de roosjes
250 gram oesterzwammen, in grove stukken
1 teentje look, geplet
100 gram mascarpone
50 gram harde geiten of schapenkaas, grof geraspt
wat peper
6 brickvellen

Blancheer de broccoli in enkele minuten tot hij (bijna) beetgaar is.
Bak in een beetje boter op een heet vuur de oesterzwammen met de look en wat peper tot ze ook bijna beetgaar zijn.
Meng de broccoli en de paddenstoelen met de mascarpone, harde kaas en wat peper. Proef of het goed op smaak is, normaal moet er geen zout bij, want de harde kaas is al zout genoeg.
Verdeel het mengsel over de brickvellen, en rol op tot een soort loempia's of andere vorm die je mooi vind.
Bak af in een oven, 8 a 10 minuten op 180° of tot ze mooi bruin en krokant zijn.

Voor de uiensaus:
2 kleine uitjes, in fijne ringen
wat balsamico (geen azijn, zoek balsamico die niet (te) zuur is)
Bak de uien op een laag tot middelhoog vuur tot ze echt donkerbruin zien. Giet er dan een flinke scheut balsamico over (1/2 eetlepel per uitje) en een klein scheutje water.

Voor de worteltjes:
Neem een dunschiller en doe de schil van een worteltje. Blijf daarna doorschillen aan 1 kant, tot je redelijk brede stroken hebt. Rol die op over een prikker.
Doe er een beetje dressing over, bv. wat olijfolie met tomatenbalsamazijn. Of anders wat overschot van de marinade van het voorgerecht.

Voor de couscous:
1 zoete aardappel, geschild en in blokjes
1.5 flinke kop bouillon door bv een stukje van een blokje in water te kieperen
1 flinke kop couscous.
Wat van de rauwe, geschilde worteltjes, in vierkantjes gesneden
Een beetje dressing als bij de worteltjes

Kook de zoete aardappel gaar in de bouillon. Plet hem grof met een pureestamper. Doe er de couscous onder, en laat enkele minuten wellen. Roer goed door met een vork, en roer er dan de worteltjes door.
Werk op het einde af met wat frisse dressing.

valentijnsvoedsel: voorgerechtje met auberginekaviaar, gemarineerde courgette en zwarte look.

Oké, het is valentijn vandaag. Dus je kan dit best een valentijnsmenu(tje) noemen, toch? Het ziet wel niet roze, maar er zit wel heel veel liefde in ;-)
Dit is het voorgerechtje, een beetje werk, maar allemaal niet moeilijk. Én boordevol verschillende smaken en texturen.


Hier is hoe je het maakt, als voorgerecht voor 2 personen of...


---1 aubergine
zout(truffel)/peper/olijfolie
---1/3 courgette, in plakjes van 0.5 cm
citroenazijn, of wat wittewijnazijn met zeste van citroen, of wat citroensap
olijfolie (ik gebruikte wat olie die bij de fetakaas in een glazen potje zit, die is enorm lekker in marinades...)
eventueel wat zure room of (soya)yoghurt
---4 boterhammen
---2 teentjes zwarte look in redelijk kleine stukjes gesneden

Begin met de aubergine: leg hem onder een grill, tot hij zwartgeblakerd is, laat hem afkoelen in een keukenpapiertje, pel hem, knijp hem uit, mix hem met wat peper, (truffel)zout en lekker veel olijfolie.
Of kijk naar dit filmpje, als je het begrip van auberginekaviaar niet kent ;-) Ik vind het ook lekker met wat zure room of yoghurt onder, maakt het geheel wat frisser.
Tijdens het grillen kan je natuurlijk alle andere stappen uitvoeren...

Als je aubergine aan het grillen is, bak je in een hete pan (of eventjes mee onder de gril) de schijfjes courgette. Ze mogen moeten nog een flinke beet hebben, dat maakt het alleen maar lekkerder. leg ze daarna in het mengsel van half olie, half azijn, en laat rusten.

Toast je brood, in de toaster of eventjes mee in de oven.

Dit kan je allemaal lekker een paar uur op voorhand doen, zodat je als je gezellig romantisch aan het doen bent je alleen nog moet samenstellen. Stop dan alleen maar het brood pas op het laatste moment nog eventjes in de toaster.

En dan, na het romantisch aperitiefje, stel je alles snel samen. Snij een rondje, of nog beter een hartje uit je brood. Leg er de courgette op. Dan een flinke dot kaviaar en wat look en nomnomnom!



Je hebt voor 2 personen waarschijnlijk nog wat kaviaar over, maar die is overheerlijk op een boterhammetje de volgende dag, met wat rauwkost.

Saaie pasta

Deze pasta ziet er verschrikkelijk saai uit, als je hem op tafel zet. Bruin. Geen saus.
Maar hij is een werkelijke smaakbóm. Hij wordt hier heel graag gegeten, en is vooral aan te raden als je ergens naar toe moet waar normaal niet zoveel plaats is, de look garandeert namelijk dat niemand in je buurt wil staan.
De azijn en olie zaten in een verjaardagspakket dat ik kreeg, en ik vind het erg lekker zo, maar ik maakte het ook al met pompelmoes, en dat was ook om duimen en vingers van af te lekken, die citrussmaak gaat er echt perfect bij...

Voor 2 personen met heel veel honger:
1 uitje, gesnipperd
3 teentjes look, fijngehakt
1.5 a 2 cm² gember, fijngehakt
1 vers rood pepertje, fijngehakt
500 gram champions, in blokjes of schijfjes
250 gram pasta. volkoren is lekker, maar het lekkerst zijn van die dikke, zetmeelrijke aziatische noodles.
2 eetlepels sojasaus
4 eetlepels appelsien/cassisazijn van oil en vinager of een halve pompelmoes, uitgeperst.
3 eetlepels olijfolie met eekhoorntjesbroodsmaak, als je die kan vinden, plus wat normale om mee te bakken.
Zout en peper

Kook de pasta volgens de verpakking net iets voor al dente.
Warm wat olijfolie in een pan met de gember en het pepertje. Voeg wanneer ze je begint te ruiken de look toe. Wanneer je die begint te ruiken, kan je de champions toevoegen.
Giet wanneer ze gaar zijn de pasta bij de olie, met nog een beetje kookvocht. Giet er nu ook de olie, azijn, sojasaus/pompelmoes bij. Heel goed doorroeren, en nog heel eventjes op het vuur laten staan. Proef of er nog zout en peper bij hoort.

Heel lekker met een eenvoudig groen slaatje met veel rucola. Smakelijk!

chili sin carne met een pintje

Een klassieker hier! Geen foto, maar omdat ik het zo vaak klaarmaak, komt er zeker nog wel eentje online.

Het is zo makkelijk: weinig ingrediënten, die je normaal altijd wel in huis hebt, veel smaak. Het enige dat je nodig hebt is een beetje tijd, om alles goed te laten inkoken, toch wel een halfuurtje minstens moet je rekenen. Tijd om je keuken helemaal op te kuisen, je mails te checken, of gezellig samen een aperitiefje te drinken (dit is ook geweldig romantisch voedsel: je kookt samen op je gemak, proeft samen of er nog nét een beetje tabasco in moet, en kan daarna samen kliederen met je handen, én er is weinig afwas)
Hoe langer de chili opstaat, hoe lekkerder hij wordt, zoals met veel dingen. Zo maak je hem voor 2 personen met grote honger:


1 pak wraps (zelf vind ik de mais wraps in het 'vreemde schap' van de GB het lekkerst,  of van die echte durums)
2 grote a middelgrote uien,
2 teentjes look
1 groot blik donkere bonen
1 pintje bv. jupiler
1 klein blikje dubelgeconcentreerde tomatenpuree
1 zeer flinke eetlepel mosterd
zout/half bouillonblokje/wat marmite
peper
fikse hoeveelheid tabasco chipotle (De moeite waard om eens te kopen! Enkel in de zomer te verkrijgen in colruyt, heel het jaar in de HGC-Hanos, als er iemand nog adresjes weet: laat alstublieft weten...) eventueel te vervangen door een vers pepertje en wat wittewijnazijn, of anders wat gewone tabasco
-Optioneel maar aan te raden: zure room, kaas (bijna alle kazen zijn lekker hierbij, gebruik wat je liggen hebt), halapenotjes, salsa's, guacemole, fijngesnipperde tomaatjes, komkommer, knapperige sla... -

Snipper de uien, bak ze aan tot ze goed bruin zien. Gooi halverwege de baktijd van de uien de look erbij.
Blus met het pintje. Voeg ook de tomatenpuree en de bonen mét sap erbij, maar houd 1/4 van de bonen apart, plet ze of snij ze in kleine stukjes, en voeg ze ook toe.
Laat minstens een half uur pruttelen, tot de consistentie die van een saus is die je zonder al te veel kliederen in een wrap kan stoppen en opeten.
Kruid af met een ruime hoeveelheid van de tabasco (proef! ik lust de mijne graag heet heet heet, maar dat is niet voor iedereen weggelegd), de mosterd, wat peper en wat van het zoutige ding dat je gekozen hebt. Laat nog een paar minuten opstaan, de mosterd moet oplossen, namelijk. Proef nog eens om te weten of er nog iets van de kruiden wat meer mag naar je zin.

Leg de wraps onder een vochtige handdoek, en zet ze een minuutje in de microgolf, of maak ze klaar op de manier die op de verpakking staat.

Op een doordeweekse dag lust ik ze het liefst met wat zure room, rucola en meer tabasco, en de omnivoor in huis met gemalen kaas en wat argentina saus van devos lemmens als salsa.

notengehakt

Notengehakt is en blijft een favoriet bij de vleeseters én vegetariërs rondom mij, dus hier is het recept. Ik paste het recept van Celia Brooks Brown, Mrs. Myrtleberry’s roast een beetje aan. Erg de moeite, lekker geserveerd met rodewijnchocoladesaus, of een ander hartig sausje :-)

Voor 1 nut roast, genoeg voor minstens 8 personen.


300 gram gemengde noten
2 kleine uitjes, of 1 grote, fijngesnipperd

Ruim een half blik tomatenstukjes

3 eieren

150 gram gemalen kaas, liefst lekkere sterke van smaak

eetlepel verse thijm/een teelepel gedroogde thijm

eetlepel verse rozemarijn/theelepel gedroogde rozemarijn

halve eetlepel gedroogde dragon
eventueel nog andere groene kruiden naar smaak

1 grote theelepel marmite, opgelost in warm water/twee theelepels sojasaus

2 eetlepels citroensap

peper
zout (naargelang hoe zout de kaas was)

Rooster eerst de noten in een pan op middelmatig vuur tot je ze begint te ruiken. Dit kan eventjes duren, dus geduld is aangewezen.

Maal de noten fijn, bv. in een blender Niet té fijn!

Gooi alles in een kom. Meng. Vul een bakvorm naar keuze (een cakevorm is natuurlijk het leukst) met het mengsel. Zet in een oven op 180 ° voor minstens 3 kwartier. Check na deze tijd eens met een lange satéstok of het mengsel al droog en stevig genoeg is.